سفر به عراق ۸ – جاده نجف ۲

به هر حال کشورهای صحرایی ، باید نمادهای خود را نیز به نمایش گذارند

در همه خستگی راه ، کلافگی معطلی ناشی از مهمان نوازی اداری عراقی ها برای ورود به کشورشان ، دیدن خورشید رنگین شده در غروب ، حتی اگر از پس شیشه های کثیف اتوبوسهای عراقی و در میانه بازرسی های پرتعداد پلیس جاده ای باشد ، باز هم زیبا به نظر می رسد . ولو اینکه خورشیدشان را پشت دود دودکشهای آجرپزی ها ببینید . آجرپزی های پر تعداد مسیر در این کشور.

برای اولین بار ، توالت اوپن هم دیدیم و تجربه کردیم . توالتی که سقف نداشت ، پائین درب آن باز بود . ارتفاع درب هم تا حد سینه یک فرد عادی میرسید .

 

با همه خشکی که به چشم آمد ، نزدیکی به رودها ، فضای بیابانی را از بین می برد و حتی آن را ساحلی می کند .

 

و در این ساحل ، پارک ساحلی که مشتمل بر چندین ردیف چراغ ، کلبه مانند و … می باشد هم دیده می شود

در میانه های جاده ، بازهم نشانی از ایران . همان خربزه هایی که در مرز شاهد ورودشان به عراق بودیم (

 

دیدن هر تصویری که نشانی ار موطن داشته باشد جالب است . ولو این که یک نام باشد بر کالایی ایرانی

در این میان ، روستایی هم به چشم می آید

حضور نیروهای نظامی ، که این کشور را بیشتر به یک پادگان تبدیل کرده است ، هنوز برایمان عادی نشده است . از این رو عکس برداری در اتوبوس از جاده ، توام با تذکرات همسفرانی می شود که نگران کاروان هستند که مبادا مشکلی ایجاد شود

در میانه های مسیر به شهری می رسید که فقر از آن می بارد . اما آنتن ماهواره در آن خودنمایی می کند

در جای جای این کشور ، نشانه هایی از باورهای دینی می بینید

 

پاسخ دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.قسمتهای مورد نیاز علامت گذاری شده اند *

فیسبوکلینکدیناینستاگرامیوتیوبتلگرام