پرداخت های نا متعارف

موضوع نابسامانی در پرداخت های مدیران دولتی، زیر انبوهی از اخبار مطبوعاتی و قیاسهای عدالت محور چنان مورد حمله قرار گرفت که فراموش کردیم:
– پرداخت به عنوان عنصری مهم از جبران خدمات باید سیستم دار و نظام مند باشد. چنانی که نشان دهنده قدردانی سازمان از تلاش و دستاورد سرمایه های انسانیش باشد. در غیر این صورت نه تنها موثر نیست بلکه ضد انگیزه برای عموم خواهد بود. خاصه که همگانی و رسانه ای گردد.
– تمرکز مطبوعات بر روی این موضوع می تواند نتایج خیری به همراه داشته باشد به شرطی که برخورد شعاری و مقطعی با این موضوع و افراد از سوی جناح های سیاسی صورت نگیرد و از آن به عنوان ابزار فشار تبلیغاتی انتخاباتی بهره برداری نگردد.
– چنان سرگرم این موضوع شدیم که در کنار پرداخت حقوق ها و برداشت های نا متعارف از صندوق سازمانها ، فراموش کردیم مشاغل بی حساب و کتابی پدید می آیند که که برای افراد ( نه تخصص و لیاقتشان ) در سازمان ها طراحی می شوند و با عنوان عمومی ” مشاور” اجازه حضور می یابند. افرادی که صلاحیشان توسط هیچ مقام علمی یا حرفه ای تائید نشده ، می آیند و در جایگاه مشاوره قرار می گیرند تا فقط پولی دریافت کنند و گاه حتی حضوری ” یک نوبته در ماه ” هم ندارند. پرداختی که معلوم نیست بابت کدامین تخصص، چه مشاوره و از سر افزایش چه میزان راندمان ، کارایی و اثربخشی ای صورت می پذید. چنین پرداختهای نا متعارفی ، نیازمند توجه بیشتر است؛ هم از بعد تخصصی و هم از بعد حرفه ای. در حوزه های تخصصی مانند پزشکی، پرستاری، روانشناسی و مهندسی به درک این موضوع رسیدند که استفاده از مشاور نیازمند وجود حداقل هایی است که باید مرجعی آن را تائید کرده و مهر صحه بر آن زند. اما در این میان ، ” مشاوره مدیریت ” چنان بی سر و سامان مانده که دیده شده افراد با کمترین اطلاع از دانش مدیریت و به صرف داشتن ” زبان پر طمطراق ” یا ” رابطه و وابستگی با نهادها و افراد موثر و تصمیم گیرنده سازمان ” خود را در جایگاه مشاوره مدیریت قرار می دهند.
باید از این زمان ، که بررسی پرداختهای نا متعارف مورد توجه قرار گرفته است استفاده نمود و نشان داد که در کنار پزشکان، پرستاران ، روانشناسان و مهندسان ، مشاوران مدیریت هم وجود دارند، متخصصین این کشور هستند و باید برای نظام مند نمودنشان همت عالی به خرج داد.