کعبه

باید رفت و دید تا باور کرد که کعبه  فراتر از یک سازه زمینی است.  ساختمانی ساده اما عجیب. حتی اگر ثوابی هم در نگاه کردن به آن وجود نمی داشت ،‌با این حال عطش سیری ناپذیری وجود انسان را فرامی گیرد که بنشیند و آن را بنگرد . نگاهی که بر خلاف هر نگاه دیگری ، خستگی آور و ملال انگیز نیست.

 

 

 

 

 

وقتی عکس فوق دوباره بدستم رسید ، انگار که  سینه را پرواز بدهد و تا مسجد الحرام و مسجد النبی پر بکشد.

 

 

 

 

 

 

جای جای این ساختمانها داستانی دارند و روایتی. حسی دارند و حالی . باید بود و دید

تا دلتنگشان شد

 

 

 

 

 

همه چیز در آن محیط  عجیب است و دیدنی

 

 

 

 

 

 

انگار دوست داری بشینی و با چشم همه زوایا و ریزه کاری ها را ببینی و ‌حفظ کنی .  نه در ذهن ، بل در دل.