تولید بدون کارخانه ۶

دوست عزیزم جناب کیان پارسا در مورد  سمینار تخصصی آشنایی با مفاهیم و مبانی تولید بدون کارخانه  و سپس تولید بدون کارخانه ۲  مرقوم فرموده اند :

” جناب آقای دکتر باران دوست، با سلام،

حضرتعالی نوشته بودید “روش های مختلف تولید باید متناسب با شرایط کشوری

که …اروپایی بودند.”نمیدونم این مطلب چه جوری به به الزام تولید بدون کارخانه در

این مملکت ارتباط پیدا می کنه؟ نمیدونم شاید هم ما برزیل یا کره شدیم شاید هم

ژاپن اسلامی…”

باید عرض کنم که :

اولا : دلیلی برای عدم آشنایی متخصصان کشور عزیزمان با شیوهای مختلف و نوین کسب و کار که در دنیا استفاده می شود وجود ندارد. باید اجازه دهیم افراد متخصص به دانش روز تجهیز شوند و با تحلیل خود بتوانند از آنها برای افزایش بهره وری و توانهای کشوری که به آن می بالیم و با غرور از یشینه آن یاد می کنیم استفاده کنند. در واقع فکر می کنم به اندازه تحریمهای بین المللی مردم را تحت فشار قرار داده است که دیگر خودمان نباید به تحریم آموزشی و سانسور علمی متخصصان دست بزنیم .

ثانبا : باید به یاد داشته باشیم که امروز کشورها بر اساس مزیت رقابتیشان برنامه ریزی می کنند و یشرفت . در مواردی هم شاهدیم که حتی به خلق مزیت رقابتی و تبدیل تهدید به فرصت پرداخته اند . از آن میان می توانم به چند نمونه اشاره کنم :

۱-امارات : تصویری که از  ۳۰ سال قبل امارات همه به خاطر داریم کشوری است بیابانی با شنزارهای فراوان که آنها را با تحقیر فراوان به سوسمارخوری موصوف می کردیم . امروز چه؟ از همان صحراها دلار توریستها را جذب کرده اند و ثروت اندوزی می کنند .

۲- ژاپن دهه ۱۹۵۰: ویرانیهای گسترده جنگ جهانی دوم بر تمام کشورشان سایه افکنده . در مواردی یاد شده که حتی غذایی برای خوردن نداشتند و ناچارا باید از ریشه گیاهان تغذیه می کردند. با شناخت توانائیها و مزیتهایشان امروز توانسته اند نه تنهاپدر دشمن بزرگشان ( آمریکا ) را در بیاورند بلکه وادارش کرده اند که در مواردی سر تسلیم در مقابلشان فرود آورد.

۳- مالزی ….

۴- اندونزی….

۵- هند ….

…..

سئوالی که وجود دارد اینکه ایا نباید به این بیاندیشیم که اگر ایران خودرو ی ما همزمان با هیوندا یا قبل از تویوتا ایجاد شده چرا آنان در صدر هستند و ایران خودرو در کف؟ آیا به دلیل توجه به شیوه های نوین تولید – توجه به آموزش های جدید – توجه به مزیتهای رقابتی و تغییر ناتوانیهایشان نیست؟

ثالثا : وظیفه بخشی از جامعه که تحصیل کرده اند و فرهیخته نام گرفته اند را ایجاد تحولات رو به بالا و پیش برنده در جامعه می دانم . می دانم که شما هم مانند من دلسوز جامعه هستید و با دیدن بسیاری از اشتباهات متاثر و متاسف می شوید . اما اگر ما ماندیم در این کشور برای این است که رو به پیشرفت تلاش کنیم . یقین دارم که شما هم با من موافقید که تحول جامعه ای که ۳۰۰-۴۰۰ سال به شیوه ارباب رعیتی کار و زندگی کرده به سمت جامعه ای دموکرات و پیشرفته به طرفتین العینی امکان پذیر نمی باشد . باید زمانی که ممکن است معادل عمر یک نسل هم باشد سپری گردد تا نتیجه های دلخواه مردم عاید گردد. در ضمن یقین دارم که شما هم مانند من از این کندی تحول و تغییر گله دارید و سرعت بیشتر را انتظار . اما همه می دانیم که نمی توان زودتر از زمان پیش رفت .

سایر نوشته ها :

سمینار تخصصی آشنایی با مفاهیم و مبانی تولید بدون کارخانه

تولید بدون کارخانه ۲

تولید بدون کارخانه ۳

تولید بدون کارخانه ۴

تولید بدون کارخانه ۵

 

1 دیدگاه برای “تولید بدون کارخانه ۶”

  1. جناب آقای دکتر باران دوست،
    با سلام
    اولا عارضم که ظاهرا تولید بدون کارخانه را نمیتوان شیوه نوین کسب و کار در دنیا نامید، اینرا حضرتعالی که دکترای مدیریت دارید بهتر از هر کس دیگری میدانید.
    ثانیا به نظر حقیر باید و باید بتوانیم بر اساس مزیت رقابتی برنامه ریزی کنیم ولی سوال من از شما این است که کدام فرهیخته ای تا کنون به این سوال جواب درست داده است، واقعا آیا شما از خود سوال کرده اید مزیت نسبی، رفابتی، تکنولوژیک و … کشور ما چیست و چرا؟
    سن بنده ۳۰ سال قبل امارات را نمیتواند به خاطر بیاورد (شما را نمیدانم)… ما ایرانیها (ی فرهیخته) عادت کرده ایم، ژاپن، کره، مالزی و … را همیشه یاد کنیم تا ذهن بیمار خود را با ایده آلهای آنها، کار و تلاششان، علم آموزی و دانششان،…قدری التیام دهیم…اما فراموش کرده ایم که:
    “سئوالی که وجود دارد اینکه ایا نباید به این بیاندیشیم که اگر ایران خودرو ی ما همزمان با هیوندا یا قبل از تویوتا ایجاد شده چرا آنان در صدر هستند و ایران خودرو در کف؟ آیا به دلیل توجه به شیوه های نوین تولید – توجه به آموزش های جدید – توجه به مزیتهای رقابتی و تغییر ناتوانیهایشان نیست؟”دوست من، جواب این سوال منفی است…دلیل آن روشن است…ما همایش برگزار میکنیم و خود را فرهیخته میدانیم و کارگر خط تولید را آدمی میدانیم که به سفره ما محتاج است و این ما هستیم که باید با سواد ناداشته مان باید او را ارتقا دهیم… آنها خود را کارگر خط تولید میدانند و
    فرهیختگی را در ایجاد کار و ثروت میدانند… با آرزوی توفیق

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *