به رنگ ارغوان

سرانجام فرصتی دست داد تا برای پرکردن یک زمان خالی بین دو کار ، به دیدن ” به رنگ ارغوان ” بنشینم .

داستان شکار یکی از افراد مورد تعقیب نیروهای اطلاعاتی است . این سوژه از طریق زیرنظر گرفتن دخترش ، شکار می شود . اما در این بین ، مامور مراقبت از دختر ، عاشق او ( ارغوان ) می شود و از دستورات سازمان متبوعش سرباز می زند و در نهایت اگرچه سوژه اصلی شکار می شود ، اما مامور پیشین و دختر ، خود به عنوان سوژه هایی جدید تحت مراقبت قرار می گیرند .

 

فیلم در جنگل های شمال ، به واسطه آن که دختر دانشجوی مرکز آموزش جنگل‌ها است و در روستایی در نزدیکی مرکز خانه اجاره نموده است ، دارای چشم اندازهایی زیبا از جنگل های رویایی شمال ایران است .

حضور آقای دکتر کهرم و آقای اینانلو در این فیلم ، نشان از آن است که فیلم قصد دارد با حضور وزنه هایی کارشناسی ، به موضوعات مغفولی چون تخریب جنگل های شمال هم توجه نماید .

داستان فیلم و استفاده از تکنولوژی مورد استفاده توسط مامور اطلاعاتی برای برقراری ارتباط با مدیرانش ، جالب است . اگرچه بنظر می رسد این تکنولوژی چندان پیشرفته نیست ، اما چون در ایران نمایش عمومی از موضوعات اطلاعات و ضد جاسوسی اغلب با فیلم های اروپایی انجام می شود ، نمایشی فیلمی ایرانی از این دست ( خاصه آنکه با دستگیری ریگی ) همزمان شده است ، توجه برانگیز است .

استفاده مامور از عبا در هنگام نمازهایش ، این معنا را در ذهن تداعی می کند که وی روحانی یا بسیار معتقد به دین است . در این شرایط چه بخواهی چه نخواهی یادآور پدیده های افراطی است که با نام دین یا استعانت از آن به صورت طالبان و … نمود یافته است .

خلاصه

از دیدنش لذت بردم ( و البته نفهمیدم که چرا چند سالی توقیف شده بود )

1 دیدگاه برای “به رنگ ارغوان”

  1. خدا رو شکر که این تجربه به سرنوشت فیلم تاکسی نارنجی دچار نشد. عرض شود که این قالب وبلاگتون از اونیکی قبلیه خیلی بهتره اما این نوشته ها که کنارشه نمی ذاره لینکا خونده بشن. همین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *