سربال شمس العماره

شمس العماره ( سریالی که شبهای بسیاری مرا پای تلویزیون کشاند ) نیز تمام شد .

هرچه با خودم کلنجار رفتم که این بار چیزی ننویسم و خود سانسوری کنم ، نشد و نتوانستم . پس می نویسم :

۱- سریال شمس العماره با محوریت ازدواج واجد ویژگیهایی در حوزه همسران بود که توجه بر انگیز می نمود یا می توانست باشد :

– تعداد زیادی زوج در آن حضور داشتند : مش رحمت و جیران خانم – دایی هرمز و عمه پری – شریفه و نویسنده سریال ( می دانید که نام را به سختی حفظ می شوم ، پس خرده نگیرید که چرا نام این هنرمندان را نیاورده ام و از نام هنریشان در سریال استفاده کردم )

– سریال در شامگاه ۲۵ آبان ماه پایان پذیرفت . می توانست شب ۲۸ آبان خاتمه یابد ( در تقویم ایران اسلامی این روز مصادف با سالگرد ازدواج حضرت علی و حضرت فاطمه – روز ازدواج و خانواده نامگذاری شده است )

۲- برای چندمین بطور عملی بار نشان داد که اگر تیمی قابل قبول کنار هم جمع شوند می توانند کارهای قابل قبول هم ارائه کنند .

۳- روشهای ساده ای هم برای شاد کردن معنادار مردم می توان یافت .

۴- هرکاری کردم نتوانستم جلوی خودم را بگیرم و از هنر نمایی ” فرهاد آئیش ” در این سریال ابراز شادمانی نکنم و سر تعظیم در مقابل زحمات همه هنرمندان قدر این مرز و بوم فرود نیاورم .

۵- ای کاش که سایر سازندگان سریالهای تلویزیون هم متوجه شوند که استفاده از مشاوران حرفه ای و متخصص می تواند روز کیفیت کارشان تاثیری چشم گیر داشته باشد .

 

1 دیدگاه برای “سربال شمس العماره”

  1. یاد نیکو خرمند گرامی باد مدتی بود تو فکرش بودم میدونستم مریض احواله . خدا بیامرزتش. مطلب شمس العماره خوب بود در مورد ائیش هم باید بگم که داشت تنها ادای مش قاسم دایی جان ناپلئون رو در می اورد و گاهی هم کمی آزار دهنده میشد این ادا در اوردنش چون با اون بازی زیبای فنایی زاده خیلی فاصله داشت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *