آخرین کلاس ترم

نیمسال دوم ۸۶-۸۷ نیز امروز به پایان  رسید. بر منوال تمامی ترمهایی که در دانشگه تدریس داشته ام  ِ دقایقی را صرف بیان دیدگاه های شخصی خود و به اشتراک گذاردنشان با دانشجویان سپری کردم.

۱- یادآوری کردم که به احترام وقت ِ حوصله ِ انرژی و هزینه ای که در ترم صرف کرده  اند تا بیاموزند  ِ هیچگاه  و هیچ دقیقه ای را صرف بیکاری و بیحاصلی یا به تعبیری وقت گذرانی در کلاس نکردم . تامی ایام را کاملا جدی نگریستم و جدی برگزار کردم . حتی اگر شوخی هم در کلاس نمودم  ِ جای آن شوخی بود و باید برای رفع خستگی کلاس شوخی می کردم.

خواهشم از دانشجویانم این است که در هر کاری که هستند آن را جدی بگیرند .

۲- تاکید کردم که بسیار از این ترم لذت بردم . چراکه توانستیم همگی با  کمک هم شیوه آموزش الکترونیک را تجربه کنیم و نشان دهیم که نیازی نیست تا حتما در کلاسهایی خاص ثبت نام صورت  پذیرد و شهریه ای آنچنانی پرداخت گردد تا از طریق شیوه آموزشی مدرنی به دانشجویان آموزش داده شود . کمی همدلی و تلاش استاد و داشجو موجب می گردد تا در تهران هم شیوه های مدرن آوزشی را بتوان تجربه کرد.

این خوشحالی من از آن جهت بود که چند سالی است که چیدمان مرسوم  کلاسها یعنی چیدمان سینمایی را نیز از بین برده ام و دانشجویان بر اساس نیمدایره در کلاس می نشیندد و حتی در مواردی چالشهای علمی مفصلی بین آناندر می گیرد و سعی می کنم تا این چنین جلساتی راصرفا رهبری نمایم .

حال توانستیم تا نمودی از آموزش الکترونیک را تجربه کنیم .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *