دا

کتاب ” دا ” در این روزها به شدت معروف شده است . شنیدم که در نمایشگاه کتاب ۱۳۸۸ به چاپ ۵۰ رسیده است . نسخه ای که من تهیه کردم چاپ ۲۷ آن بود .

اگرچه دیگر حوصله خواندن کتابهای حجیم را ندارم و معمولا آنها را بخش بخش می خوانم اما خواندن ۷۵۰ صفحه مطلب این کتاب برایم جذاب بود :

۱-      کتاب از بطن و متن جنگ به خوبی تصویر نموده است . آنچه ما معمولا یا نمی دانیم ، یا ندیدیم و یا مایل نبودیم ببینیم . بی غل و غش ، ساده و با زبانی زنانه که تمامی احساساتش را می توان در سطور کتاب دید . این احساسات چنان تاثیر گذار است که چه بخواهی و چه نخواهی با نویسنده هم درد شده و با او اشک می ریزی . تجسم صحنه هایی که روایت می کند انسان را به درک صحیح ” مظلومیت ” خرمشهر و مردمانش ، ” کثیفی ” پدیده ” جنگ تحمیلی ” و ” مشقت ” آوارگی مردم سربلندی که شهرشان را از دست داده اند ، سوق می دهد .

۲-      خواندن این کتاب معنای روزهای مقاومت خرمشهر را در ذهن جا می اندازد .

۳-      بخش آوارگی جنگ زدگان و رفتارهای آنها هم برایم جالب بود . من از زندگی آنها ، هتل بین المللی تهران ( سید خندان ) و هتل شهر ( سه راه تهرانپارس ) و پدیده های اجتماعی عموما بزه گونه و ناهنجاریهای اجتماعیش را می شناختم . در مدرسه هم گاه شاهد رفتارهای غیر معمول بچه های جنگ بودم . تازه در این کتاب متوجه ریشه های آن رفتارها شدم و تا حدی هم برایم طبیعی جلوه کرد .

۴-      گاه در کتاب می ماندم که آیا واقعا نگارش یک روایت است یا در بعضی جا ها ساخته شده است . اما بنظرم حتی بخشهای ساختگی هم داشته باشد باز ارزش دارد .

2 thoughts on “دا”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *